دخترک چشم عسلی

میان کاه و گندم

از نبض عاشقانه مرد می گفت

از بهشت آبی آئینه

و مرد در فکر لبخند تازه ای بود

که پشت پرچین ها گم شد...

شب بود و زن می گفت از یک جای خالی

شب های بی نان و پنیر و چای خالی

دم می زد از تعبیر خوشبختی که فردا

در می زند بی دغدغه، با خوش خیالی

از دخترش با دفتر انشای خالی

می گفت بابای همه نان دارد اما

در خانه ما نیست یک بابای خالی

شب بود و مرد و قایق و پارو و دریا

با صید ماهی ـ البته رویای خالی

شب می گذشت و مرد احساس بدی داشت

او مانده بود و آن همه دریای خالی

چشمش پر از نفرت شد و دیگر نترسید

از حمله دریا و دست و پای خالی

امروز هم زن منتظر ماند و نفهمید

آن شب چه آمد بر سر مرد خیالی!