و تو از جنس بلوری رخشان

و من از بی خبران

 نغمه ای می شنوم

و مرا می خواند:

که به سویم تو به پرواز درآ

تا به تو آنچه که خواهی، بدهم

باز هم از سر شوق

سر تسلیم فرو می آرم

و تو از جنس بلوری رخشان

و من از بی خبران

هر کسی خواست، شنید

قصه مهر نهان

ناگهان در دل من غوغا شد!

همه تن خیس شدم

سرخ شدم

همه چشم اشک شدم

سر سجاده تنهائی خود ،

از صدا مست شدم

با هوای بی هوایت ،

همه یکدست شدم

داد زدم:

که  تو از معجزه ایجاز تری ......