باز با خیال تو به کوه آمدم

در هراس چشمهای هرزه گرد باد

خفته ام به سینه ی/

                         تخته سنگ اول سلام

بی تو من/

            در آغوش سنگ خفته ام

و فنجان خشک قهوه ام

                        در آغوش سرد خاک/

خیره می شوم/

به فنجان قهوه ی دو سال پیش،

در سکوت چشم های خیس من

داغ می شود،

بخار می کند،

در مه و بخار قهوه نقش می زند

لرز دست های تو

یاد آن نگاه و دست ها بخیر!